W tym tygodniu w Telewizji Bydgoskiej w ramach cyklu „Skarby Prowincji” będzie można obejrzeć film, który był realizowany także w naszej parafii. Premiera we wtorek o 17:40, powtórzenie w czwartek o 19:15 i w sobotę o 18:10. Ponadto będzie też obejrzeć później na stronie internetowej TVP Bydgoszcz.

http://www.tvp.pl/bydgoszcz/kultura/skarby-prowincj.html

 

Elewacja południowo-wschodnia

 

Rozpoczynamy kolejny etap prac konserwatorskich przy południowo-wschodniej elewacji naszego kościoła. Prace konserwatorskie prowadzi firma Pana Piotra Niemcewicza z Torunia.

Całkowity koszt obecnego etapu prac konserwatorskich wynosi 106.060,60 zł. Prace te zostały dofinansowane przez: Urząd Marszałkowski w Toruniu, Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, Starostwo Powiatowe w Mogilnie i Urząd Gminy Mogilno (w ramach funduszu sołeckiego).

ks. prob. Krzysztof Prus

Herb Kwieciszewa z 1866 r. 

http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Kwieciszewo._Herb_z_1866_roku.png

Widok kościoła ewangelickiego wraz z otoczeniem przed 1905 r. czyli przed dobudowaniem wieży kościelnej.

Historia

Dwór z XIX w.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1365 r. Etymologia jej nazwy bierze się prawdopodobnie od licznie występujących na tych terenach „kun”, gdyż okolice były zalesione. W 1535 r. właścicielami tych ziem oraz Głogówca byli Walentyn i Jan Czarnotulscy. Od wsi wzięli swoje nazwisko następni właściciele – Kunowscy. W 2 poł. XVIII w. właścicielem był Trzebuchowski, który sprzedał wieś Protowi za 62 tys. talarów. W 2. połowie XIX w. właścicielem wsi był Juliusz Mittelstaedt, uczestnik Wiosny Ludów. W 1881 r. Emilia Mittelstaedt sprzedała wieś za 170 tys. talarów Niemcowi Freitagowi, dawnemu właścicielowi Sielca. Majątek liczył wówczas 2400 mórg. Pod koniec XIX w. nastąpiło ożywienie gospodarcze, gdyż przez miejscowość przeprowadzono linię kolejową Mogilno - Strzelno, a także wybudowano tu stację kolejową z bocznicą i dworcem. W 1920 r. Kunowo liczyło 617 ha zamieszkałych przez 169 osób wyłącznie narodowości polskiej. W 1926 r. właścicielem był Skarb Państwa Polskiego a dzierżawcą Anglik Józef Gregor. Był dobrym gospodarzem, utrzymywał gospodarstwo w wysokiej kulturze rolnej. Dbał również o pałac i park. Majątek liczył wówczas 502 ha, w tym 325 ha ziemi uprawnej i przynosił czysty dochód gruntowy w wysokości 1761 talarów. Tuż przed wojną rozpoczęto parcelację majątku. W czasie wojny majątkiem zarządzali Niemcy, wieś nosiła wówczas nazwę Kunau. Pałac w dobrym stanie przetrwał 2 wojnę światową. Zabudowania gospodarcze włączono do PGR-u, który swoją główną siedzibę miał w pobliskim Szczeglinie. Ziemie rozparcelowano pomiędzy byłych pracowników folwarku oraz osiedleńców. Budynek pałacu rozebrano w celu pozyskania materiałów budowlanych.

Opis

Był to dwór późnoklasycystyczny, wzniesiony na planie prostokąta. Parterowy z poddaszem, nakryty dwuspadowym, mansardowym dachem krytym dachówką. Dziewięcioosiową fasadę akcentował trójosiowy, piętrowy ryzalit zwieńczony trójkątnym szczytem, poprzedzony tarasem na który prowadziły dwubiegowe schody. Po obu stronach wystawki znajdowały się w dachu po dwie lukarny. Elewacje posiadały ciekawy detal architektoniczny i boniowanie.

Park

Park z XIX w. z zachowanymi nielicznymi okazami starodrzewu. Na uwagę zasługuje tu pomnikowy platan o obwodzie w pierśnicy 440 cm. Założenie jest zarośnięte i nie posiada czytelnej kompozycji przestrzennej.

Inne

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011
www.polskiezabytki.pl

Historia

Dwór z około 1880 roku, przebudowany na początku XX w.
Czarnotul jest starą wsią która w XVI i XVII w. była gniazdem rodowym Czarnotulskich. Wcześniej, bo w połowie XV w. wymieniani byli tu m.in. Teodoryk i Dzietrzych de Czarnotul. W 1537 r. pojawia się w źródłach m.in. Walenty Czarnotulski. W 1684 r. wzmiankowana jest Anna Czarnotulska, wdowa po Janie Goźlińskim. W 1690 r. Władysław Czarnotulski sprzedał działy (głogowickie) Melchjorowi Sławianowskiemu za 18 tys. złotych. W XVIII w. wśród właścicieli i dzierżawców wsi wymieniane były nazwiska Beniewskich, Wałdowskich, dość licznie Sławianowskich, Smoleńskiego i Adama Pruskiego. W XIX w tutejsze dobra należały do Majerów (Mejerów), Bętkowskich i Grudzielskich. W 1826 r. wzmiankowana jest Karolina Mejer, która w 1836 r. poślubiła Seweryna (Zefiryna?) Drojeckiego. W 1839 r. mieszkali już oboje w Chraplewie. W 1866 r. od Mejera majątek nabył kupiec M. Jaroczyński z Berlina za 41.11 tys. talarów. Jego obszar wynosił wówczas 1152 morgi. W 1879 r. właścicielem był Bętkowski, który sprzedał dobra za 280 tys. marek Adolfowi Gregorowi. W tym okresie, około 1880 r. wzniesiono tu dla Gregora obecny dwór, równocześnie zakładając niewielki park. W 1887 r. wieś nabył na subhaście Wojciech de Grudzielski z Sołeczna za 185,15 tys. marek. Ożenił się w 1890 r. w Żabnie z Martą de Zakrzewską z Baranowa. Na początku XX w. dokonał przebudowy dworu. Po jego śmierci żona sprzedała majątek, obszar gruntów liczył wówczas przeszło 1.000 mórg, kupcem był Aleksander Bartz z Trląga. W latach 1906-1914 Komisja Kolonizacyjna wykupiła w powiecie mogileńskim 12 majątków: m.in. Czarnotul. W tychże latach (do 1919 r.) wieś nazywała się Schwarzanger Gut. Dobra zostały przez Prusaków rozparcelowane, a późniejszym właścicielem resztówki po Apolinarym Bartzu (który prawdopodobnie przeniósł się do Białotula) był Bolesław Baranowski (do 1939 r.). W latach 1939-1945 pod zarządem niemieckim wieś nazywała się Schwarzanger. Utworzono tu Tajną Organizację Narodową, do której należeli m.in. członkowie rodzin ziemiańskich. Organizowaniem placówek TON w powiecie mogileńskim zajmowali się Henryk Roliński i Henryk Bartz. W ich szeregach była m.in. uczennica licealna Stefania Bartzówna z Lubinia, pierwsza Polka – maturzystka w okresie wojny w Mogilnie. W sierpniu 1942 r. niemiecki Wyższy Sąd Krajowy w Poznaniu skazał Henryka Bartza na śmierć, wyrok ten wykonano w październiku. Po zakończeniu wojny majątek został znacjonalizowany, a w budynku dworu w latach 1945-1949 utworzono szkołę. Zachował się on do obecnych czasów we względnie dobrym stanie.

Źródła:
Genpol: http://www.genpol.com/index.php?module=Tablica&show_id=3473&page=689
Teki Dworzaczka
Wikipedia
Prawa do tekstu zastrzeżone (M.K.)

Opis

Dwór eklektyczny o cechach klasycystycznych. Budynek parterowy z użytkowym poddaszem, nakryty dachem dwuspadowym. Fasadę akcentuje nieznaczny, trójosiowy, piętrowy ryzalt z czterema pilastrami, zwieńczony przyczółkiem ozdobionym akroterionami. Poprzedzony półokrągłymi schodami ujętymi żeliwną balustradą. Elewacja ogrodowa jest dziesięcioosiowa, z dwuosiowym ryzalitem stylizowanym na pseudoportyk filarowy w wielkim porządku. Elewacje zdobione bogatym detalem architektonicznym; m.in. ozdobne gzymsy, obramienia i naczółki okien.

Park

Park z 2 poł. XIX w. o pow. około 1ha. Po obu stronach dworu rosną dwie okazałe lipy. Poza tym rosną tu dwa cisy pospolite uznane za pomniki przyrody, klony zwyczajne, wierzby białe, dęby szypułkowe, graby pospolite, klony jawory, jesiony wyniosłe oraz świerki pospolite.
www.polskiezabytki.pl

Goryszewo,Gorschenmühle (1939-1945)

Rodzaj obiektu:Dwór

Stan obecny

Własność prywatna.

Historia

Dwór z pocz. XX w. Goryszewo to stara wieś, o której pierwsza wzmianka pochodzi z 3 marca 1420 r. - „Władze miasta Gębic zaświadczają, że Stanisław, młynarz z Goryszewa sprzedał swój majątek klasztorowi kanoników regularnych z Trzemeszna”. W 1640 r. Stanisław Rokoszewski sprzedał Goryszewo wraz z innymi dobrami Janowi Niegolewskiemu, sędziemu poznańskiemu. Później wieś miała jeszcze wielu właścicieli, a na początku XX w. byli to Bogusławscy. Dziedzicem w 1900 r. był pochodzący z Poznania Telesfor Bogusławski, wcześniejszy ekonom majątku w Sobiesierniach. Żonaty był z Katarzyną Ksawerą Bojanowską z Garbów. W 1908 r., w miejscu zwanym od młyna - "Kawka" wzniesiony został dla nich obecny dwór. W październiku tegoż roku, w wieku 59 lat Telesfor zmarł, pozostawiając 16 lat młodszą żonę i dzieci. Pochowany został w Kwieciszewie. W 1911 r. jego 43-letnia wówczas żona sprzedała majątek Maksymiljanowi Wojdarzowi z Dytrychowa pod Iławą, który następnie sprzedał go Komisji Kolonizacyjnej. W latach 1939-1945 wieś znajdowała się pod zarządem niemieckim i nazywała się Gorschenmühle. W XIX i XX w. we wsi funkcjonowały aż trzy młyny, między innymi mielące kaszę, pobudowane na przepływającej przez wieś rzece Pannie. Z tej kaszy wieś słynie do dzisiaj, a co roku organizowane są tu „Święta Kaszy”. Źródła: Teki Dworzaczka Wielka Genealogia Marka Minakowskiego Wikipedia Prawa do tekstów zastrzeżone (M.K.)

Opis

Dwór z elementami secesyjnymi. Budynek parterowy, nakryty wysokim dwuspadowym dachem, ze znacznym, piętrowym ryzalitem w fasadzie zwieńczonym wysokim trójkątnym szczytem. Również piętrowy, podwójny ryzalit znajduje się w elewacji ogrodowej.

Park

Park z pocz. XX w. Kilkuhektarowy park z zachowanym starodrzewem położony jest malowniczo na zróżnicowanym terenie. Za dworem znajduje się staw, a dalej przepływająca rzeka Panna.

Inne

Czworak, magazyn zbożowy. tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Skrzeszewo,Skrzeszewo Gut, Langehof (1939-1945)

Województwo:kujawsko-pomorskie
Powiat:mogileński
Gmina:Mogilno
Rodzaj obiektu:Pałac

Stan obecny

Pałac nie istnieje.
Rozebrany w latach 90-tych.

Historia

Pałac z 1 poł. XIX w.
Przez stulecia ziemie te były własnością benedyktynów mogileńskich i zarazem wschodnim skrajem porastająych je lasów. Wieś powstała zapewne dopiero w XIX w. po wykarczowaniu lasu (na podst. opracowań M.Przybylskiego). W 1 poł. XIX w. wzniesiono tu dla Mittelstaedtów lub Prusinowskich nieistniejący już pałac. Majątek był w rękach potomków tych rodzin do pocz. XX w. W latach międzywojennych i prawdopodobnie w czasie II wojny światowej majątek należał do rodziny Lange.

Park

Pozostałości parku z XIX w. o pow. około 0,6 ha. Całe połacie dawnego parku zostały wykarczowane i pozostały tu tylko niewielkie skupienia starodrzewu w jego południowej części .

Inne

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

W ostatnich dniach kupiłem oryginalny znaczek z 1910 r. z herbem Kwieciszewa (Blütenau). Na znaczku jest informacja, że w 1910 r. Kwieciszewo liczyło 1069 mieszkańców.

Oto widok kościoła po rozbudowie, która miała miejsce w 1913 r. Zdj.z "Przewodnika Katlickiego" z 1926 r.

Widok kościoła parafialnego w Kwieciszewie na początku XX w.

Widok kościoła od strony zachodniej (kruchta) w 1910 r., czyli na kilka lat przed rozbudową.

Widok ołtarza głównego na początku XX w.. W ołtarzu obraz Matk Bożej, a po obu stronach ołtarza figury św. Piotra i św. Pawła. Na ścianie prezbiterium słabo widoczne malowidła ścienne (freski?).

Widok Kwieciszewa na początku XX w.: Oberża, Głowna ulica oraz Szkoła Katolicka.

 

Dnia 1 maja br. odbyła się III Parafialna Majówka Rowerowa. Trasa: Kwieciszewo – Mogilno – Padniewo - Sadowiec (poznaliśmy pracę kowala, pokaz kucia konia, zapoznaliśmy się z historią kowalstwa itp.); powrót: Palędzie Kościelne (zwiedzanie kościoła pw. św. Marcina 1808-1810, Nabożeństwo Majowe) – Padniewko - Gozdawa (dłuższy postój w miasteczku Western City, grill, zwiedzanie) – Mogilno - Kwieciszewo. W Palędziu Kościelnym parafianie przygotowali dla nas wspaniałą drożdżówkę, za co serdecznie dziękujemy.

W Rajdzie wzięło udział prawie 40 osób. Dziękuję wszystkim uczestnikom za mile spędzony czas. Szczególnie dziękują Panom Kazimierzowi Lewickiemu i Mirosławowi Leszczyńskiemu za zaplanowanie, przygotowanie i poprowadzenie Rajdu, a Panu Kazimierzowi, także za obsługę techniczną. Rajd został dofinansowany przez Starostwo Powiatowe w Mogilnie i Pana Włodzimierza Głowińskiego przedstawiciela PZU, który ubezpieczył uczestników rajdu.

 

Najważniejszym tygodniem całego roku liturgicznego jest Wielki Tydzień zakończony Triduum Paschalnym, którego najważniejszym wydarzeniem jest Liturgia Wigilii Paschalnej zakończona procesją rezurekcyjną.

Rozpoczęliśmy Wieki Tydzień Niedzielą Palmową wraz z uroczystym poświęceniem palm i procesją wokół kościoła. Wielki czwartek, dzień ustanowienia Eucharystii i Kapłaństwa, był także okazją do promocji ministranckiej. Wielki Piątek rozpoczęliśmy Drogą Krzyżową wokół kościoła, później całodzienna adoracja Chrystusa w Ciemnicy, a na zakończenie Wielkiego Piątku – Liturgia Męki Pańskiej. Wielka Sobota, to w naszej polskiej tradycji, święcenie pokarmów w kościele i w wyznaczonych miejscach i domach na terenie parafii. Triduum Paschalne zostało zakończone piękną Liturgią Wigilii Paschalnej, w której aktywnie uczestniczyli kandydaci do Bierzmowania.

Dnia 18 IX 2013 r. nastąpił formalny odbiór i zakończenie dwóch projektów współfinansowanych przez Unię Europejską: "Rewaloryzacjia terenu wokół kościoła w Kwieciszewie" (wykonawca Firma TED-HAL Tadeusz Sass z Gniewkowa) i "Prace konserwatorskie przy południowej elewacji kościoła w Kwieciszewie" (wykonawca: Pracownia Konserwatorska Piotr Niemcewicz z Torunia).

Prace zostały odebrane przez przedstawiciela Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, Delagatura Bydgoszcz oraz inwestora i inspektora nadzoru.

Prace wykonane zostały bardzo starannie i będą cieszyć oczy parafia, gości i turystów przez najbliższe dziesiątki lat. 

 

Rolnik jest włodarzem na Bożej ziemi. Świadomy tego, że będzie odpowiadał za jakość swojej pracy nie tylko w wymiarze społecznym i ekonomicznym, ale i przed Bogiem, często kieruje swoją myśl i serce ku Bogu. [abp Henryk J. Muszyński, Prymas Polski].

Tradycyjnie, w pierwszą niedzielę września, nasza parafia dziękowała Bogu za dar plonów. Święto Plonów rozpoczęliśmy Mszą św. pod przewodnictwem abp. Henryka Muszyńskiego, Prymasa Seniora. W homilii Ksiądz Arcybiskup ukazał odpowiedzialność jaka spoczywa tym, którzy w imieniu Stwórcy „czynią ziemię poddaną”. Choć rolnictwo się zmienia, to jednak świadomość, że moc plonów zależy do Bożej Opatrzności, zobowiązuje ona do odpowiedzialności i wdzięczności.

Po Mszy św. zgodnie z wieloletnią tradycją odbył się festyn dożynkowy, który uroczyście otworzyła Pani Zdzisława Budzyńska, sołtys Goryszewa – gospodarza tegorocznego Święta Plonów. Wspólna zabawa zakończyła się o godz. 22:00 wspólnym poszczeniem światełka do nieba.

Fot. Katarzyna Skonieczna

 

 

 

Prosimy o aktualizacje strony

Prosimy o więcej historii naszej parafi :)

Komentarz moderatora: Jeśli uda mi się coś ciekawego znaleźć, to przekazuję dalej. Myślę, że wielu parafian ma różne ciekwostki, w tym ciekawe zdjęcia, i mogłoby się podzielić z innymi. Mam nadzieję, że uda nam się w niedalekiej przyszlości napisać i wydać książkę o hostorii

To rozumien ze kosciół tez bedzie taka meczarą jak szkoła ? w ich przypadku ...

Mam pytanie !
Po co ksiądz robi młodzierzy te testy /
A potem sie


Komentarz moderatora: Niestety uczestnicy Mszy św. (w tym kandydaci do Bierzmowania) nie wiedzą nic albo bardzo niewiele o Mszy św. w której uczestniczą. Zamiast więc robić podpisy co tydzień w dzienniczku chcę, aby oni przeczytali najprostszą książkę o Mszy św. Wcześniej w c

DUZO LUDZI W TYM JA CHCIELIBYŚMY ABY MSZA DLA DZIECI ODBYWALA SIĘ O 10 A NIE O 1

Komentarz moderatora: Pojęcie "dużo ludzi" jest subiektywne. Rozumiem argument "obiadu", ale dzieci chodzących na Mszę św. jest ok. 20 (25 "ziaren" jest zabieranych przez dzieci i rodziców). W parafii jest też młodzież i dorośli (np. niektórzy parafianie uważają, że suma powin


następne >>

Lumen.TV

  < 

Święta

św. Wirgiliusza - wspomnienie dowolne

Imieniny:
Waleriana, Wergiliusza

Blok reklamowy

Licznik

Liczba wyświetleń strony:
814985

Zegar

Statystyki

stat4u

Sonda

Jaki wpływ na życie parafii będzie miało powołanie nowej Parafialnej Rady Duszpasterskiej?

pozytywnie wpłynie na życie parafii

nie będzie żadnej wyraźnej zmiany

nie mam zdania w tej sprawie

będzie gorzej